vrijdag 3 februari 2017

boekbespreking: 333 dingen om over te schrijven


In de winkel
Toen ik met dit boek in mijn handen stond en het doorbladerde vond ik het een aantrekkelijk boek. Het lettertype, dat voor de schrijfopdrachten gebruikt wordt, is speels en vooral niet te donker van kleur. De liniĆ«ring is voor mij wat breed, maar ook hier is het weer niet te donker waardoor je een rustig beeld van de pagina krijgt. Soms beslaat een opdracht een hele pagina, maar er zijn ook korte opdrachten van ongeveer een halve pagina. Op het eerste gezicht zijn er vooral creatieve schrijfopdrachten, maar af en toe zijn er ook aanzetten tot autobiografisch schrijven. Wat mij vooral over de streep trok was de prijs: € 9,99.

Thuis
Het boek is vrij dik (2,5 cm). Het bestaat uit genaaide katernen die gelijmd zijn tot een boekblok. Dat betekent dat het boek niet plat open valt en dat je aan het begin of aan het eind van het boek dus eigenlijk iets onder je boek moet leggen om lekker te kunnen schrijven.
Het is de moeite waard om het boek pagina voor pagina open te vouwen voordat je er in gaat schrijven. Nodig is het niet echt, maar als je het doet dan wordt het boek wel wat soepeler. Kijk eventueel even naar deze video waarin je kunt zien wat ik bedoel met open vouwen.

Schrijven
Je kunt met dit boek alle kanten op. Je kunt het van voor naar achter doorwerken (of andersom). Maar je kunt ook het toeval gebruiken door het boek zomaar ergens open te slaan en dan te schrijven. Het papier voelt glad aan en is dik genoeg om de vulpeninkt aan te kunnen. Mijn lamy-inkt geeft geen schaduw aan de andere kant van het papier en lekt ook niet door. Ik heb ervoor gekozen om de teksten die ik schrijf vooral als sprintjes te schrijven. D.w.z. dat het een ruwe versie is en ik een pagina schrijf zonder te stoppen om na te denken of fouten te verbeteren. Het gaat me puur om het plezier van het schrijven zelf, niet om iets te schrijven dat goed moet zijn. Een pagina wordt op deze manier in iets meer dan 5 minuten gevuld.

De schrijfopdrachten zijn uitdagend en afwisselend. De onderwerpen spelen zich zowel dicht bij huis af en nodigen uit tot het gebruik maken van je fantasie. Een aantal voorbeelden van opdrachten:
* Beschrijf hoe het voelt om snotverkouden te zijn.
* Schrijf een verhaal waarin je door een sneeuwstorm een week lang je huis niet uit kunt.
* Schrijf een gedicht over je eerste ervaring met de liefde.
* Herschrijf het einde van  je lievelingsboek.
* Schrijf een dialoog tussen een Siamese tweeling.

Voorlopige conclusie
Een aanrader wat mij betreft. Het papier is goed, maar nog veel belangrijker: het geeft me weer het plezier van creatief schrijven terug.

maandag 30 januari 2017

Zwerven

Untitled 

Om de 6 weken brengt de trein me op zaterdagochtend naar een stad in de regio. De ene keer volgt er een koffieafspraak, de andere keer heb ik twee uur om in mijn eentje te zwerven. Omdat ik de stad niet ken, gaat het zwerven me makkelijk af. Met een open hart geniet ik van de oude huizen en grachten. deze keer bracht het me een boekwinkel met een plank vol schrijfboeken. Ik bekeek o.a. de volgende boeken:

* 365 manieren om naar je dag te kijken
* 333 dingen om over te schrijven
* 999 vragen aan jezelf
* Start weer you are, vul in en leer jezelf kennen

Van Lea Redmund zag ik mooie kleine boekjes waarin je brieven schrijft en bewaart.

dinsdag 24 januari 2017

5 minuten

Bovenop mijn kast lag nog een stapel kleine boekjes, waarvan ik niet wist wat ik er mee moest doen. Het papier schreef niet lekker, de bladzijdes waren te klein, maar de boekjes te leuk om weg te gooien. Ik pakte mijn acrylverf en een stopwatch. In nog geen 5 minuten maakte ik een kleine kleurrijke pagina. Gewoon om plezier te hebben en wat verfstreken en kleurencombinaties te oefenen. Dit zou misschien wel iets kunnen zijn om een paar weken achter elkaar te doen.

Zie ook de uitdaging van Rae Missigman: art marks.

maandag 23 januari 2017

Voorbij nummer 250

Ze zeggen wel eens dat aankomen niet het doel is, maar de reis zelf. En een reis is het om een jaar lang te tekenen. Ik kocht een schetsboek, ik maakte mijn eigen boekjes, tekende af en toe in mijn dagboek, probeerde de fauxbonichi uit en deelde lang niet alle tekeningen via IG en Flickr. Maar nog altijd heb ik er plezier in. Het is een fijne manier om mooie, grappige of dierbare herinneringen vast te leggen, iets wat ik met schrijven niet zo snel doe. Die tegenstelling is wonderlijk. Misschien is het wel omdat ik bij het tekenen veel meer bewust op zoek ga naar de dingen die ik van een dag wil onthouden, terwijl het schrijven veel meer vanuit een flow ontstaat en waarbij ik niet van te voren weet waar mijn tekst zal eindigen. Maar het heeft ook te maken met hoe ik altijd tegen mijn dagboek aankeek. Mijn dagboeken zijn eigenlijk altijd meer een spiegel geweest van mijn innerlijk leven, dan van het leven om mij heen. Door de tekeningen ontstaat er nu een vollediger beeld van de wereld in en om mij heen.

Nieuwsgierig naar alle tekeningen? Kijk dan eens bij dit album.


vrijdag 13 januari 2017

Alleen jij kunt het op jouw manier doen

Alles (nou ja misschien niet alles, maar wel veel) is al een keer gedaan, maar niet door mij of door jou. Juist door van alles uit te proberen is het mogelijk om je eigen stem te vinden. Als je dit in je achterhoofd houdt, is het misschien makkelijker om over de drempel van nadoen te stappen. Want hoewel je misschien het origineel imiteert, je neemt altijd iets van jezelf erin mee. Ter inspiratie: kijk eens bij de dagboekpagina's van Jen Morris, Maya Zaido, Sechocho of Tea and Paper. Misschien zit er wat tussen dat jij ook in je eigen dagboek kunt meenemen.



maandag 9 januari 2017

dikke dagboeken

stapel 2007

Ken je dat? Je zit tijdens een workshop even stil en kijkt wat om je heen. Je blik dwaalt af naar de pennen die mensen gebruiken. Vervolgens kijk je naar het soort schriftjes waarin geschreven wordt: dunne boekjes, schriftjes met lijntjes of ruitjes, een schrijfblok of gewoon wat losse velletjes. Heel soms springt daar dan ineens een boek tussen uit. Een dik boek waar van alles uitsteekt, waar je kleur ziet op de randen van een pagina en dat eigenlijk niet goed meer dicht kan. Zo'n boek is een soort magneet voor mij. Het ziet er zo heerlijk uit (ook al weet ik dat dat op een gegeven moment echt niet meer lekker schrijft) en het wakkert het verlangen aan om zelf ook zo'n dik boek te maken.

En jij? Hoe denk jij over dikke uitpuilende dagboeken?


zaterdag 31 december 2016

dag 2016, welkom 2017

Untitled

Er waren jaren dat ik wel 5 of 7 verschillende "schrijfhuisjes" bewoonde, dit jaar schreef ik nog geen 2 boekjes vol. Het was niet dat er niets gebeurde om over te schrijven, maar het was zelfs allemaal wat veel. Daarnaast kreeg ik de dingen niet meer op papier zonder een enorme innerlijke criticus op mijn schouder te voelen, die steeds maar weer vroeg wat hier dan toch de zin van was. Toen het vervolgens ook een aantal maanden fysiek niet echt lekker ging en een pen vasthouden pijnlijk was.... tja toen bleven de pagina's leeg. Langzaam krabbelde ik weer op. Ik schreef soms een paar regels. Ik tekende wat, maar het was niet meer zoals voorheen. Was dit nu een "writers block"? Zou het ooit overgaan? Het waren vragen die af en toe op kwamen. Vragen die me onzeker maakten omdat de vertrouwde weg ineens verdwenen was.

Wat het ook was, het was in ieder geval niet fijn omdat ik zonder het in eerste instantie te beseffen ook het contact met mezelf verloor. Nu ik af en toe weer schrijf, voel ik hoe het me grip geeft. Hoe ik de dingen altijd schrijvend onderzoek en hoe juist schrijven me structuur geeft in het denken over bepaalde dingen. Op dit moment is het nog niet zover dat ik weer 5 tot 7 boekjes per jaar vol zal schrijven. Misschien gaat dat ook wel nooit meer gebeuren. Dat geeft niet want die hoeveelheid is ook geen doel op zich. Het fijne is dat als ik schrijf er altijd wel weer onderwerpen op papier komen die aanleiding kunnen zijn om verder te schrijven. 

Voor 2017 heb ik geen ander schrijfdoel dan proberen om elke week vier keer te schrijven, waarbij de hoeveelheid tekst dan niet vast hoeft te staan. En jij? Heb jij schrijfdoelen voor 2017? Zet ze hieronder of reageer op deze vraag in de Facebookgroep Dagboeken en zo (aanmelden kan door mij op FB een berichtje te sturen).

donderdag 29 december 2016

dag 2016

Het einde van het jaar komt steeds dichterbij. Het is een periode waarin je vooruit kijkt, maar vooral ook terug kijkt. Jen Morris heeft een mooi schrijflijstje (engelstalig) waarmee je het jaar kunt afsluiten.

maandag 26 december 2016

gratis cursussen

Aan het eind van het jaar zijn er altijd weer (gratis) schrijfprojecten te vinden. Neem maar eens een kijkje bij:

Sussannah Conway:
- find your word for 2017
- unravel your year 2017

Jen Morris:
A free year of guided journaling

maandag 12 december 2016

nog steeds onderweg naar 365 tekeningen


In maart begon ik aan een mooie uitdaging: om een jaar lang te tekenen naast het schrijven. Het bracht me van alles. Ik maakte en vulde tekenboekjes. Ik probeerde tekst en tekening weer wat meer te combineren en dat resulteerde in het uitproberen van een boekje in fauxbonichi stijl. Die combinatie maakte ook dat ik minder ging delen, omdat tekeningen kleiner werden en soms niet los van de omringende tekst gefotografeerd konden worden. Ik telde mijn tekeningen niet meer en zette ook niet alles meer op mijn verzamelplaatsen zoals Instagram en Flickr. Maar zo af en toe pak ik de teller toch weer op en inmiddels ben ik ergens in de 200 beland!